Rivierkleilandschap=
Ontstaan grondsoort= langzaam stromende rivieren
Hoogte en reliëf= vlak, wisselende hoogte
Openheid van het landschap= halfopen
Oorspronkelijke landbouw= akkerbouw, veeteelt, fruitteelt
Oorspronkelijke verkaveling= strokenverkaveling
Oorspronkelijke verspreiding van de bebouwing= lintbebouwing (dijkdorp)

· lintbebouwing: de huizen liggen in een lange rij naast elkaar.

De openheid va n het landschap geeft aan hoe ver je kunt kijken. Bij een open landschap kun je heel ver kijken. Bij een gesloten landschap komen bijv. veel heggen en bosjes voor. Of er is veel reliëf. Daarom kun je niet ver kijken. Een tussenvorm is het halfopen landschap. 

P3
Na de laatste ijstijd werd het klimaat warmer en natter. De Noordzee liep weer vol en overstroomde zelfs een flink deel van Nederland. Dat deel zou ook nu nog zee zijn als er geen duinen en dijken waren. De zee speelde in dat laatste tijdvak een belangrijke rol bij het opbouwen van het landschap. Vooral in West- en Noord-Nederland werd veel vruchtbare zeeklei in de rustige kustwateren afgezet. Maar de zee geeft en de zee neemt.
Ook de wind en de rivieren verrichtten in het laatste tijdvak veel werk. Soms afbrekend, maar meestal opbouwend.
Rivieren legden naast hun bedding rivierklei neer. Het aardige van de wind is dat die het zand nooit vlak neerlegt. Er is op zijn minst een beetje reliëf. De duinen aan onze kust zijn door de wind zelfs tot tientallen meters hoogte opgeblazen. Het hoogste punt ligt bij Schoorl: 57 meter boven NAP.
Dat brengt wat afwisseling

In het Holoceen werd een groot deel van het Nederlandse landschap gevormd. Dat gebeurde vooral door de zee, de wind en de rivieren. Deze zetten materiaal af met allerlei korrelgroottes. Bij grote stroom- of windsnelheid wordt vooral grof materiaal neergelegd. Als de snelheid afneemt wordt ook materiaal afgezet met kleinere korrelgroottes. Bij afnemende snelheid worden eerst stenen afgezet, daarna grind en ten slotte zand en klei.

De zee legde op het strand tamelijk grof zand neer: strandzand. Als na overstromingen het water achter het strand tot rust komt, bezinkt de fijnere zeeklei. Dat gebeurde vooral in West- en Noord-Nederland.

Tegenwoordig stromen onze grote rivieren tamelijk langzaam. Daarom wordt vooral fijne rivierklei afgezet. Als een rivier uitmondt in een rustige zee blijft het meegenomen materiaal voor de monding liggen. De rivier zoekt toch een weg naar zee en gaat zich vertakken. De rivier vormt zo een delta. West- Midden-Nederland zijn delen van zo’n delta.